odia poem on river, odia poem about river, how to write a odia poem, odia poem book, odia poem comments, odia poem for class 2, odia poem download, odia poem pdf download, odia poem song download, odia poem for magazine

ବିତୁଛି ସମୟ ସରୁଛି ଜୀବନ
ପଞ୍ଚ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଲାଳସା ଭୋଗେ
କେବେ ପୋଡା କେବେ କଞ୍ଚାର ଲାଳସା

ଏହି କି ଜୀବନ ମଣିଷ ଚାହେଁ ?


ପଞ୍ଚ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଉତ୍ପାତେ ସଂସାର
ତ୍ରାହି ତ୍ରାହି କହେ ନଶୁଣେ ଜୀବ
ସାଧନା ସଂସ୍କୃତି ରସାତଳଗାମୀ
ମାନବ ସତେକି ହେଲା ଦାନବ !

ହଜୁଛି ସଭ୍ୟତା ମାନବ ଧରାରୁ
ସମୟ ଯାଉଛି ଆଗକୁ ମାଡି
ସଂସାର ବିନ୍ଧାଣୀ ଭାବୁଥିବେ ବସି
ଶ୍ରେଷ୍ଠ କହି ଦେଲୁ କାହାକୁ ଗଢି !

ମାୟାର ସଂସାରେ ବାୟା ଏ ମାନବ
କାମନା ବାସନା ନିଶାରେ ଭୋଳ
ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁକି ଜୀବନର କଳା
ଭୁଲିଛି ମାନବ ଗ୍ରାସୁଛି କାଳ ।

ମାନବ ମୂଖାରେ ଦାନବ ଭ୍ରମନ୍ତି
ସଭ୍ୟ ସଭ୍ୟତାର ଆଳ ଦେଖାଇ
ଭ୍ରମିତ ମାନବ ଭ୍ରମରେ ମାୟାର
ଅଣ୍ଟି ନିଆଁରେନି ଜକୁ ଜାଳଇ ।

ଦୁଃଖ ତାଡନାରେ ସର୍ବେ ବିଚଳିତ
ସୁଖର ସଂଜ୍ଞାକୁ ଖୋଜନ୍ତି ସର୍ବେ
ମାୟା ମୃଗ ସାଜି ସୁଖ ଘୂରିବୁଲେ
ବାନ୍ଧିବ ମଣିଷ ଭାବୁଛି ଗର୍ବେ !

କେତେଦିନ ଆଉ ମିଥ୍ୟା ଅହଂକାର
ଗର୍ବରେ ପୋଷିତ ହେବ ମାନବ
ଲୁଣ୍ଠିତ ପ୍ରକୃତି କୁଣ୍ଠିତ ତା'ମନ
ମାନବକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କିଆଁ କହିବ !

ବେଶି ଦୂର ନାହିଁ ବିନାଶର ପର୍ବ
ଗୋଟିଏ ଯୁଗକୁ ଥରଟେ ଆସେ
ଅପେକ୍ଷା କରିଛି ଉପେକ୍ଷିତ ଧରା
ରକ୍ତେ ହସିବ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିନାଶେ ॥

॥ ଜ୍ୟୋତିରଞନ ସାହୁ ॥